Two Essays from the Belarusian Cultural Catastrophe

Abstract

This dossier presents two texts by the Belarusian cultural studies scholar and film critic Max Zhbankou (Maksim Zhbankoŭ) in English translation. “Life in the Ruins: How to Build Culture for New Generations Outside the Country” (2022) maps the divisions of post-2020 Belarusian culture in exile – between “active evacuees” and “internal partisans”, between “Statesmen” and “New Europeans” – and argues for horizontal self-organisation as the only viable infrastructure of cultural life under conditions of forced mobility. “The Music of the Rasps: An Introduction to No-Budget Style” (2023) reframes the collapse of Belarusian film infrastructure as the precondition for a new aesthetics of constraint – a No-Budget cinema modelled on the rock-and-roll single, the outsider’s gaze, and the discipline of minimalist construction.

Два эсэ з беларускай культурнай катастрофы

У гэтым дасье прадстаўлены два тэксты беларускага даследчыка культуры і кінакрытыка Максіма Жбанкова (Maksim Zhbankoŭ) у перакладзе на англійскую мову. «Жыццё на абломках: як будаваць культуру для новых пакаленняў па-за межамі краіны» (2022) акрэслівае падзелы беларускай культуры ў выгнанні пасля 2020 года – паміж «актыўнымі эвакуантамі» і «ўнутранымі партызанамі», паміж «дзяржаўнікамі» і «новымі еўрапейцамі» — і сцвярджае, што гарызантальная самаарганізацыя з’яўляецца адзінай жыццяздольнай інфраструктурай культурнага жыцця ва ўмовах вымушанай мабільнасці. «Музыка драчавых напільнікаў: уводзіны ў No-Budget Style» (2023) пераасэнсоўвае крах беларускай кінаінфраструктуры як перадумову новай эстэтыкі абмежаванняў — No-Budget кіно, змадэляванага паводле рок-н-рольнага сінгла, погляду аўтсайдара і дысцыпліны мінімалістычнай канструкцыі.

Ключавыя словы: Belarusian Filmmakers Network (BFN); беларускае кіно; беларуская культура; культура ў выгнанні; No-Budget эстэтыка; пасля 2020 года; культурная крытыка; усходнееўрапейскае кіно; мікрабюджэтнае кіно.

Photo: Max Zhbankou (Credit: Siarhei Mikhalenka)